Στα μικρά χωριά της Βόρειας Άνδρου, οι άνθρωποι θυμούνται ακόμη μορφές που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή. Μία από αυτές ήταν ο παπα-Αντρέας Πίππας, ο ιερέας που για δεκαετίες στάθηκε κοντά στους κατοίκους του Καλλιβαρίου, του Βαριδίου και των γύρω χωριών.

     Για πολλούς δεν ήταν μόνο ο ιερέας της ενορίας. Ήταν ο άνθρωπος που βρέθηκε δίπλα στις χαρές και στις λύπες τους. Βάπτισε παιδιά, ευλόγησε γάμους, στάθηκε δίπλα σε οικογένειες σε δύσκολες στιγμές και έγινε κομμάτι της καθημερινής ζωής του τόπου.

Οι παλαιότεροι θυμούνται τον παπα Αντρέα να διασχίζει τα μονοπάτια των χωριών, συχνά καβάλα στο ζώο του, για να φτάσει σε κάθε εκκλησάκι και σε κάθε σπίτι που τον χρειάζονταν. Σε μια εποχή που οι αποστάσεις ήταν μεγάλες και οι δρόμοι δύσκολοι, η παρουσία του ήταν παρηγοριά και στήριγμα.

Υπηρέτησε τα χωριά της Βόρειας Άνδρου για πολλά χρόνια, απο το 1940 μέχρι την κοίμησή του τον Οκτώβριο του 1983. Όσοι τον γνώρισαν θυμούνται έναν άνθρωπο απλό, κοντά στους ανθρώπους, που άφησε πίσω του μια ζεστή ανάμνηση.

Σήμερα, η μνήμη του παραμένει ζωντανή μέσα από τις αφηγήσεις των παλαιότερων και τις φωτογραφίες μιας άλλης εποχής, τότε που ο παπάς του χωριού ήταν κάτι περισσότερο από λειτουργός της Εκκλησίας· ήταν μέλος της ίδιας της κοινότητας.